مقاله بازی های مشارکتی پارتیشن شکل در زنجیره های عرضه دو مرحله ای

چکیده

Competition and cooperation are inherent features of any multi-echelon supply chain. The interactions among the agents across the same echelon and that across various echelons influence the percolation of market demand across echelons. The agents may want to collaborate with others in pursuit of attracting higher demand and thereby improving their own revenue. We consider one supplier (at a higher echelon) and two manufacturers (at a lower echelon and facing the customers) and study the collaborations that are `stable’; the main differentiator from the existing studies in supply chain literature is the consideration of the following crucial aspect — the revenue of any collaborative unit also depends upon the way the opponents collaborate. Such competitive scenarios can be modeled using what is known as partition form games. Our study reveals that the grand coalition is not stable when the product is essential and the customers buy it from any of the manufacturers without a preference. The supplier prefers to collaborate with only one manufacturer, the one stronger in terms of market power; further, such collaboration is stable only when the stronger manufacturer is significantly stronger. Interestingly, no stable collaborative arrangements exist when the two manufacturers are nearly equal in market power.

چکیده به فارسی (ترجمه ماشینی)

رقابت و همکاری از ویژگی های ذاتی هر زنجیره تأمین چند اکلون است.تعامل بین مأمورین در همان جبهه و این که در بین اکلهای مختلف بر نفوذ تقاضای بازار در سطح اکلون ها تأثیر می گذارد.مأمورین ممکن است بخواهند در پی جذب تقاضای بیشتر با دیگران همکاری کنند و از این طریق درآمد خود را بهبود بخشند.ما یک تامین کننده (در یک اچلون بالاتر) و دو تولید کننده (در یک قسمت پایین تر و با مشتریان) را در نظر می گیریم و همکاری هایی را که “پایدار” هستند مطالعه می کنیم.تمایز اصلی از مطالعات موجود در ادبیات زنجیره تأمین ، در نظر گرفتن جنبه اساسی زیر است – درآمد هر واحد مشترک نیز به نحوه همکاری مخالفان بستگی دارد.چنین سناریوهای رقابتی را می توان با استفاده از آنچه به عنوان بازی های فرم پارتیشن شناخته می شود مدل سازی کرد.مطالعه ما نشان می دهد که ائتلاف بزرگ در صورت ضروری بودن محصول پایدار نیست و مشتریان آن را از هر یک از تولید کنندگان بدون ترجیح خریداری می کنند.تأمین کننده ترجیح می دهد تنها با یک تولید کننده همکاری کند ، یکی از آنها از نظر قدرت بازار.علاوه بر این ، چنین همکاری فقط زمانی پایدار است که تولید کننده قوی تر به طور قابل توجهی قوی تر باشد.جالب اینجاست که وقتی دو تولید کننده تقریباً در قدرت بازار مساوی باشند ، هیچ تمهیدات مشترکی پایدار وجود ندارد.