ترجمه فارسی مقاله موانع و تسهیل‌کننده‌ها برای ارائه نالترکسون تزریقی توسط داروساز جامعه برای افراد زندانی سابق در هنگام ورود مجدد به جامعه در ویسکانسین

چکیده

Medications for opioid use disorder (MOUD), including injectable naltrexone, are a key component in the treatment of opioid use disorder (OUD). These medications are especially important for individuals transitioning out of correctional facilities and back into their communities, as individuals receiving MOUD are 85% less likely to die due to drug overdose in the first month post-release and have a 32% lower risk of rearrest. Unfortunately, few formerly incarcerated individuals have access to MOUD upon reentry, incurring a 40-fold greater likelihood of overdose following release compared to the general population. While 84% of Wisconsin jails offering MOUD offer naltrexone, less than half provide linkage to community treatment for reentering individuals. In Wisconsin, community pharmacists have the authority to provide naltrexone injections. However, they have not been explored as a resource for improving access to this medication for formerly incarcerated individuals. As a first step, the goal of this study was to understand the barriers and facilitators impacting access to community pharmacist-provided injectable naltrexone for this patient population during community reentry period. The researcher conducted semi-structured interviews with 18 individuals representing five stakeholder groups. Deductive and inductive content analysis were used to identify barrier and facilitator categories across the five levels of the Socioecological Model. Overall, participants discussed factors at every level, and many barriers and facilitators confirmed findings from existing literature focused on MOUD access for formerly incarcerated individuals. Participants also identified factors more specific to community pharmacies, including 1) lack of interagency collaboration between pharmacists, prescribers, and correctional facilities and 2) lack of awareness of community pharmacist-provided MOUD services. Future research should explore interventions to address the barriers identified in this study and improve connections between community pharmacists and formerly incarcerated individuals. This work can help ensure that these individuals are given the chance to successfully reintegrate into society.

چکیده به فارسی (ترجمه ماشینی)

داروهای اختلال مصرف مواد افیونی (MOUD) ، از جمله نالترکسون تزریقی ، یک مؤلفه اصلی در درمان اختلال مصرف مواد افیونی (OUD) است.این داروها به ویژه برای افرادی که از امکانات تصحیح خارج می شوند و به جوامع خود باز می گردند بسیار مهم است ، زیرا افرادی که دریافت می کنند 85 ٪ کمتر به دلیل مصرف بیش از حد مواد مخدر در ماه اول پس از انتشار ، می میرند و 32 ٪ خطر کمتری دارند.متأسفانه ، تعداد معدودی از افراد زندانی که قبلاً در زندان به سر می برند ، به موعود در هنگام رأی دادن دسترسی دارند ، و احتمال بیشتری از مصرف بیش از حد مصرف بیش از حد پس از انتشار در مقایسه با جمعیت عمومی را متحمل می شوند.در حالی که 84 ٪ از زندان های ویسکانسین که MOUD را ارائه می دهند ، Naltrexone را ارائه می دهند ، کمتر از نیمی ارتباط با درمان جامعه برای افراد مجدد فراهم می کند.در ویسکانسین ، داروسازان جامعه صلاحیت ارائه تزریق نالترکسون را دارند.با این حال ، آنها به عنوان منبعی برای بهبود دسترسی به این دارو برای افراد قبلاً زندانی مورد بررسی قرار نگرفته اند.به عنوان اولین قدم ، هدف از این مطالعه درک موانع و تسهیل کننده های مؤثر در دسترسی به نالتروکسون تزریقی داروساز جامعه برای این جمعیت بیمار در دوره بازگرداندن جامعه بود.این محقق مصاحبه های نیمه ساختار یافته با 18 نفر را به نمایندگی از پنج گروه ذینفع انجام داد.از تجزیه و تحلیل محتوای قیاسی و استقرایی برای شناسایی دسته های سد و تسهیل کننده در پنج سطح مدل اجتماعی و اجتماعی استفاده شد.به طور کلی ، شرکت کنندگان در هر سطح از عوامل بحث می کردند ، و بسیاری از موانع و تسهیل کنندگان یافته های ادبیات موجود را که متمرکز بر دسترسی مود برای افراد سابق زندانی بود ، تأیید کردند.شرکت کنندگان همچنین عواملی را خاص تر از داروخانه های جامعه ، از جمله 1) عدم همکاری بین سازمانی بین داروسازان ، تجویز کنندگان و امکانات تصحیح و 2) عدم آگاهی از خدمات MOUD ارائه شده توسط داروساز جامعه شناسایی کردند.تحقیقات آینده باید مداخلات را برای رفع موانع مشخص شده در این مطالعه و بهبود ارتباط بین داروسازان جامعه و افراد قبلاً زندانی کشف کند.این کار می تواند به اطمینان حاصل شود که به این افراد فرصتی داده می شود که دوباره به جامعه ادغام شوند.