مقاله محرومیت موقت در مسابقات تکراری

چکیده

Consider a large population of agents who repeatedly compete for awards, as in the case of researchers who can annually apply for grants from a science foundation. A key objective for the principal is to efficiently allocate resources to the highest quality applications, but the review process is often inherently noisy. Imperfect selection of winners may encourage low quality applications, which in turn forces the designer to commit more resources to the reviewing process and can further increase the misallocation. We study \emph{temporary exclusion} as a potential solution to these problems. With exclusion, an agent is ineligible to apply in the current period if they were rejected (or if they applied) in the previous period. Such policy introduces intertemporal incentives to the participation decision and encourages self-selection. We characterize the steady-state equilibria of this dynamic game and compare the outcomes to the benchmark case without exclusion. In particular, we show that whenever the benefit from winning is large, exclusion leads to fewer low quality applications and higher welfare for agents.

چکیده به فارسی (ترجمه ماشینی)

تعداد زیادی از مأمورین را که بارها و بارها برای جوایز رقابت می کنند ، در نظر بگیرید ، مانند مورد محققانی که می توانند سالانه برای کمک های مالی از بنیاد علمی درخواست کنند.یک هدف اصلی برای اصلی ، اختصاص کارآمد منابع به بالاترین کیفیت برنامه ها است ، اما روند بررسی اغلب ذاتاً پر سر و صدا است.انتخاب ناقص برندگان ممکن است برنامه های با کیفیت پایین را ترغیب کند ، که به نوبه خود طراح را مجبور می کند تا منابع بیشتری را به روند بررسی متعهد کند و می تواند باعث افزایش سوءاستفاده شود.ما \ itm {محرومیت موقت را به عنوان یک راه حل بالقوه برای این مشکلات مطالعه می کنیم.با محرومیت ، یک عامل در صورت رد (یا در صورت اعمال آنها) در دوره قبلی واجد شرایط نیست.چنین سیاستی مشوق های بین المللی را در تصمیم مشارکت معرفی می کند و انتخاب خود را ترغیب می کند.ما تعادل حالت پایدار این بازی پویا را توصیف می کنیم و نتایج را با پرونده معیار بدون محرومیت مقایسه می کنیم.به طور خاص ، ما نشان می دهیم که هر زمان که سود حاصل از پیروزی باشد ، محرومیت منجر به کاربردهای کم کیفیت و رفاه بالاتر برای نمایندگان می شود.