ترجمه فارسی مقاله شناسایی بازیابی عملکرد حرکتی با استفاده از هم افزایی عضلانی در بیماران سکته مغزی تحت توانبخشی اندام فوقانی

چکیده

In stroke rehabilitation, muscle synergies have been investigated to provide information on the level of upper limb motor impairment, but not yet for explaining motor recovery after therapy. In this study, we analysed muscle synergies parameters extracted from 62 people with stroke who underwent a specific upper limb treatment (20 sessions, 1h/day, 5d/week, 4 weeks) consisting of virtual reality, robotic or conventional treatment. Overall, participants improved upper limb motor function (Fugl-Meyer Assessment Upper Extremity-FMA-UE: Δ= 7.14 ± 7.46, p< 0.001) but the number of muscle synergies of the impaired side (N-aff) did not change after treatment (N-aff: T0= 8.8 ± 1.5; T1=8.7 ± 1.4; p=0.374). Then, we stratified the sample into Responder (No.=34) and Non-Responder (No.=28) participants, based on the Minimal Clinical Important Difference value of FMA-UE (Δ >5 points). We investigated merging and fractionation indexes in both subgroups and only the Responder subgroup significantly decreased the percentage of merged muscle synergies (p=0.004). No significant changes in the fractionation index resulted in either subgroup.

چکیده به فارسی (ترجمه ماشینی)

در توانبخشی سکته مغزی ، هم افزایی عضلات برای ارائه اطلاعات در مورد سطح اختلال حرکتی اندام فوقانی مورد بررسی قرار گرفته است ، اما هنوز برای توضیح بهبود حرکتی بعد از درمان نیست.در این مطالعه ، ما پارامترهای هم افزایی عضلات استخراج شده از 62 نفر مبتلا به سکته مغزی را که تحت یک درمان خاص اندام فوقانی (20 جلسه ، 1 ساعت در روز ، 5d/هفته ، 4 هفته) قرار گرفتند ، تجزیه و تحلیل کردیم.به طور کلی ، شرکت کنندگان عملکرد حرکتی اندام فوقانی را بهبود بخشیدند (ارزیابی FUGL-MEYER فوقانی-FMA-Eue: δ = 7.14 ± 7.46 ، P <0.001) اما تعداد هم افزایی عضلات طرف اختلال (N-AFF) پس از درمان تغییر نکرد.سپس ، ما بر اساس حداقل مقدار مهم تفاوت بالینی FMA-Eue (δ> 5 امتیاز) ، نمونه را به پاسخ دهنده (شماره = 34) و غیر پاسخ دهنده (شماره = 28) طبقه بندی کردیم.ما شاخص های ادغام و کسری را در هر دو زیر گروه بررسی کردیم و فقط زیر گروه پاسخ دهنده به طور قابل توجهی درصد هم افزایی عضلات ادغام شده را کاهش می دهد (P = 0.004).هیچ تغییر معنی داری در شاخص کسری منجر به هر یک از زیر گروه ها نشد.