برای پیانو خود صندلی یا نیمکت بخریم؟
صندلی یا نیمکت
هر دو قابل قبول هستند و می توانید آنها را از فروشگاه آلات موسیقی بخرید. البته، هر کدام مزایا و معایب خودشان را دارند و باید ببینید که کدام برای شما مناسب تر است.صندلی
وقتی می گوییم صندلیف منظورمان صندلی راحتی که جای پا دارد و کنارش جایی برای قرار دادن کنترل تلویزیون، نیست. منظور، صندلی استاندارد پیانوست که معمولا سیاه و ساده است. بسیاری از این صندلی ها بالشتکی در جای نشستن و بعضی هم قابلیت تنظیم ارتفاع دارند، مانند آنچه در شکل زیر است. ممکن است پشتی صندلی برایتان راحت باشد، ولی در عین حال باعث شود بیشتر تکیه بدهید. همان طور که مادر و پدرتان هم به شما گفته اند، لم دادن نه کار قشنگی است، نه برای کمرتان خوب است. همچنین چوب پشت صندلی در بسیاری مواقع در اثر تکیه دادن می شکند که صدایش وسط اجرای قطعه ی Clair de Lune دبوسی اصلا جالب نیست. ولی از سوی دیگر، پشتی صندلی در مواردی هم امتیاز بزرگی محسوب می شود. مخصوصا برای هنرجویان خردسال مناسب است زیرا روی صندلی احساس امنیت بیشتری می کنند تا نیمکتی که پشت ندارد. در ضمن، برای بچه های خیلی کوچک می توان صندلی کودک را به پشت این صندلی بست. به هر حال همه گاهی تکیه می دهند. وقتی شبها با جدیت تمرین می کنید، من به کسی نخواهم گفت که گاه گاهی کمی هم تکیه داده اید. حداقل دلمان خوش است که تمرین می کنید! از نظر من بزرگ ترین اشکال صندلی این است که نوازنده ی دیگری نمی تواند روی آن بشیند. خیلی از پیانیست ها دوست دارند با پیانیست های دیگر دوئت (دونوازی) اجرا کنند. کنار هم می نشینند و دونفری می نوازند. یکی نت های بالا را می زند و دیگری نت های پایین را. البته می توانید یک صندلی دیگر کنار صندلی تان بگذارید، ولی در این صورت، اجرایتان خیلی رمانتیک نخواهد بود.نیمکت
نیمکت استاندارد پیانو همانطور که در شکل زیر می بینید، تقریبا 60 سانتی متر ارتفاع و 90 سانتی متر عرض دارد. عرض آن باعث می شود هنگام نواختن، بتوان جا به جا شد و نت های بالاتر یا پایین تر را زد. به علاوه هنگام دو نوازی برای یک نفر دیگر هم جا دارد. ارتفاع صندلی یا نیمکتی که برای پیانو زدن روی آن می نشینید بسیار مهم است. بعضی از صندلی های پیانو قابل تنظیم نیستند بنابراین یا باید روی پیانو خم شوید یا بالشتی زیرتان بگذارید تا دست تان به کلاویه ها برسد. نیمکت هایی موجودند که قابل تنظیم هستند و پیچی کنارشان دارند که می توانید ارتفاع را به نسبت فردی که روی آن می نشیند تنظیم کنید. حتی برخی از انواع بهترف بالشتک هم دارند که وقتی چندین ساعت مداوم تمرین می کنید، قدرش را خواهید دانست. برخلاف صندلی، نیمکت جایی برای تکیه دادن ندارد و باید در مدت تمرین یا اجرا صاف بنشینید. در عین حال چون پشتی ندارد، شما را مجبور می کند هنگام تمرین درست بنشینید. البته این خطر را هم دارد که در اوج کنسرتوی بارتوک یا تکنوازی راک از هیجان از پشت بیفتید. بعضی از نیمکت های پیانو باز می شوند و داخل شان جایی برای نگهداری نت ها، کتاب ها، یا حتی خوراکی دارند. فقط یادتان نرود چه چیزهایی را آنجا گذاشته اید. یک بار سوئیچ ماشینم را یک هفته گم کردم و بالاخره داخل نیمکت پیانو پیدایش کردم!نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است.
وارد شوید تا نظر ثبت کنید.