پدال های پیانو

قدرت پدال: پاهایتان را به کار بیندازید

پدال های پیانو

• پدال سمت راستی پدال دمپر یا صدا خفه کن است (یا پدال تقویت): وقتی این پدال را می گیرید، دمپرها (مکانیزمی که صدای سیمها را قطع می کند) از سیمها جدا می شوند و صدا قطع نمی شود مگر این که پایتان را از روی پدال بردارید که در این صورت، صدا به تدریج محو می شود تا خوابتان ببرد و از روی نیمکت بیفتید. لازم نیست هربار که یک نت را می زنید پدال را بگیرید چون هر کلاویه دمپر خودش را دارد. اغلب نوازنده ها و غیرنوازنده هایی که از موسیقی سر در می آورند، به پدال دمپر می گویند پدال، چون پرکاربرد ترین و محبوب ترین پدال است.
• پدال سمت چپی، پدال کم صداست. کاربرد این پدال در پیانوهای رویال و دیواری متفاوت است، ولی برای کم و آرام کردن صدای پیانو استفاده می شود. در زبان ایتالیایی به این پدال اونا کردا una corda می گویند. در پیانوهای رویال، وقتی این پدال را می گیرید، کل سیستم چکش های پیانو کمی جا به جا می شود و وقتی که هر کدام از کلاویه ها را می زنید، چکش آن کلاویه، به جای سه سیم، فقط به یک سیم می خورد. Una corda یعنی یک سیم.
• پدال وسطی، پدال وسط یا سوستنوتو Sostenuto است.  این پدال را خیلی از پیانوها دارند ولی نه همه ی آنها. برخلاف پدال دمپر، که صدای همه ی نت هایی را که نواخته می شوند طولانی می کند، پدال وسط فقط یک نت خاص، یا گروهی از نت ها را نگه می دارد و بقیه ی نت ها را معمولی می نوازد. پدال وسط را بگیرید و یک کلاویه را بزنید. صدا می ماند. حالا سریع یک نت دیگر را بزنید و ببینید که صدایش نمی ماند. خیلی جالب است نه؟ خوب، خیلی هم سخت است، مخصوصا هنگام نواختن کنسرتو پیانوی شماره 3 راخمانینف. بسیاری از سازندگان پیانو صرفه جویی می کنند و این پدال را حذف می کنند.