انتقال معکوس برای ایجاد صمیمیت
انتقال معکوس برای ایجاد صمیمیت[/caption]
مرد: از طریق روشهای شما تا چه اندازه نسبت به روانکاو، وابستگی ایجاد می شود؟
یکی از کارهایی که سعی می کنیم در روشهایمان به کار ببریم این موضوع است که به طرز نیرومندی از عمل انتقال (در روانکاوی به آن انتقال عواطف نیز می گویند) و انتقال معکوس برای ایجاد صمیمیت استفاده می کنیم، و سپس اطمینان حاصل می کنیم که دیگر بعد از آن، استفاده ای از آنان نخواهیم کرد. بعد از آن دیگر نیازی به آنان نداریم. از آن جایی که به مراجعه کنندگانمان اجازه نمی دهیم که بیایند بنشینند و مشکلاتشان را برایمان بازگو کنند، پس بهترین همدم آنان نیز نمی شویم. در مضمون درمانی ضروری است واقعا ریسک کرد چونکه ممکن است آخر سر به یکی از نزدیک ترین دوستان آن شخص مبدل شوید. آن وقت دیگر پولی به شما نمی دهد و مانند کنه به شما می چسبد، چونکه هیچ کس دیگری دلش نمی خواهد کنار او بنشیند و به حرفهای بی سر و تهی که درباره مسائل ناخوشایند زندگیش می بافد گوش فرا دهد. ما وابستگی فراوانی ایجاد نمی کنیم. برای این منظور ابزاری در اختیار داریم و به مراجعه کننده یاد می دهیم که راجع به خودش از آن استفاده کند، این ابزار تغییر ذهنیت نام دارد که قصد داریم آن را فردا به شما آموزش دهیم.
اگر از افرادی که به این جا آمده اند و تمرینهای ما را در برابر شما انجام داده اند (شبیه لیندا و تامی) نظرخواهی کنید، حدس من این موضوع است که آنان نقش ما را راجع به تغییراتی که برایشان رخ داده است بسیار کم قلمداد می کنند. بسیار کمتر از کسانی که رواندرمانی مضمون گرایانه قدیمی را به کار می برند. این یکی از محاسن رواندرمانی غیرمضمونی است. بدین ترتیب دیگر آن نوع ارتباط و وابستگی ایجاد نمی شود.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است.
وارد شوید تا نظر ثبت کنید.