کتاب چگونه فقدان زندگی را تسخیر می کند: در مورد ممکن ها، اخلاق و پذیرش مرگ

کتاب “چگونه فقدان زندگی را تسخیر می کند” نشان می دهد که جهان انسانی به «آنچه هست» قابل تقلیل نیست. زندگی انسان گستره ای باز از «آنچه بود» و «آنچه خواهد بود»، «آنچه ممکن است باشد» و «آنچه باید باشد» است. دنیایی از آرزوها، رویاها، تخیل ها، شخصیت های تاریخی، رویدادهای برنامه ریزی شده، فاصله های زمانی و مکانی، در یک کلام، حضورهای غایب و غیاب های حاضر.

کوری آنتون متفکرانی مانند ژان پل سارتر، هنری برگسون، کنت برک، ترنس دیکن، لین مارگولیس، آر. دی. لینگ، گرگوری بیتسون، داگلاس هاردینگ و ای. او امکانات اخلاقی آزاد شده از طریق پذیرش مرگ را با نشان دادن اینکه چگونه موجودات زنده، که نه فقط در آن فضا هستند، اساساً به امانت دارند، آشکار می کند.

یک اثر چند رشته‌ای پرهیجان، «چگونه نبودن هستی را تسخیر می‌کند» به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه غیبت، ناقصی و نفی زندگی، زبان، تفکر و فرهنگ را اشباع می‌کند. این کتاب چگونگی وابستگی معنا و اختیار اخلاقی به اشکال نیستی را توضیح می‌دهد و استدلال می‌کند که پذیرش مرگ به هیچ وجه ناگزیر به سمت نیهیلیسم نمی‌رود. پذیرش کامل مرگ، در واقع، فرصت‌هایی را برای سطوح عمیق‌تر درک خود و شفقت بیشتر در مورد سرنوشت مشترکمان باز می‌کند. مطمئناً برای برانگیختن فکر و تحریک گفتگوهای زیاد، بینش های بی شماری را در مورد وضعیت انسان ارائه می دهد.