کتاب لافایت

اولیویه برنیه مورخ تصویری پاک نشدنی از مردی می‌کشد که بیش از هر کس دیگری ایده اشراف فرانسوی را برای همه آمریکایی‌های جمهوری اولیه نشان داد و برای فرانسوی‌ها ایده آزادی و بیان آمریکایی آن را نشان داد. لافایت در واقع قهرمان دو جهان بود.

لافایت برنیر – که بیشتر آن بر اساس اسنادی است که قبلاً غیرقابل دسترس است – مردی است که آرمان لیبرالی را مانند تعداد کمی از افراد دیگر زندگی کرده است. در جنگ برای استقلال آمریکا، این جوان بیست ساله یک فرمانده سرسخت، سرسخت و در نهایت پیروز، مورد علاقه جورج واشنگتن بود که با او رابطه پدر و پسری منحصر به فردی برقرار کرد.

با بازگشت به پاریس با اشتیاق برای یک دولت آزاد شده، او به زودی در انقلاب 1789 گرفتار شد، ابتدا به عنوان قهرمان آن، سپس به عنوان نگهبان پادشاه، و سرانجام به عنوان تنها مردی که قادر به حفظ نظم در سال های 1790 و 1791 بود.

با این حال، هنگامی که پادشاه از پایتخت گریخت، موقعیت لافایت غیرقابل دفاع شد و او مجبور به فرار به بلژیک شد. اما در آنجا مهاجران راست او را خائن دانستند و دستگیر و به اتریش فرستادند و سالها در زندان به سر برد.

در نهایت، تلاش های دیپلماتیک جورج واشنگتن و دیگر آمریکایی ها منجر به آزادی او و بازگشت او به فرانسه شد.

اکنون، ناپلئون از او به‌عنوان یک رقیب بالقوه می‌ترسید، این ترس زمانی شدت گرفت که لافایت برای اعتراض به سوء استفاده ناپلئون از قدرت به تبعید خودخواسته رفت. در طول انقلابی که پس از سقوط ناپلئون به وقوع پیوست، لافایت اصول لیبرالی خود را حفظ کرد، همانطور که افراد کمی به آن زحمت می‌دادند، و موقعیت او با قیامی که سلطنت جولای و اولین قانون اساسی طبقه متوسط فرانسه را برپا کرد، تأیید شد.

غنای این وقایع نگاری یک مرد و سن او، داستان عشق های فراوان “گیلبرت” جوان و همچنین رابطه استوار با همسر ستایشگرش است. و هرگز از قلب مارکیز دور نبود عشق او به خانه فرزندخوانده اش. او آن را از طریق مکاتبه‌ای چهل ساله با پدران بنیان‌گذار و دفاع بی‌امان، اگر چه غالباً کیشوتانه، از آرمان‌های لیبرال حفظ کرد. به نوبه خود، جمهوری جوان آمریکایی هیچ جشن بزرگتری از جشن هایی که به افتخار بازگشت او در سال 1824 برگزار شد، نمی شناخت.