مقاله چگونه و در کجا منابع غذایی جهانی برای رژیم های غذایی سالم ناکافی خواهند بود: روندهای گذشته و پیش بینی های آینده در سال های 1961 تا 2020 و 2010 تا 2050

چکیده

Most of the world still lacks access to sufficient quantities of all food groups needed for an active and healthy life. This study traces historical and projected changes in global food systems toward alignment with the new Healthy Diet Basket (HDB) used by UN agencies and the World Bank to monitor the cost and affordability of healthy diets worldwide. We use HDB as a standard to measure adequacy of national, regional and global supply-demand balances, finding substantial but inconsistent progress toward closer alignment with dietary guidelines, with large global shortfalls in fruits, vegetables, and legumes, nuts, and seeds, and large disparities among regions in use of animal source foods. Projections show that additional investments in the supply of agricultural products would modestly accelerate improvements in adequacy where shortfalls are greatest, revealing the need for complementary investments to increase purchasing power and demand for under-consumed food groups especially in low-income countries.

چکیده به فارسی (ترجمه ماشینی)

بیشتر جهان هنوز فاقد دسترسی به مقادیر کافی از همه گروه های غذایی مورد نیاز برای زندگی فعال و سالم است.این مطالعه تغییرات تاریخی و پیش بینی شده در سیستم های غذایی جهانی را به سمت تراز کردن با سبد جدید رژیم غذایی سالم (HDB) مورد استفاده آژانس های سازمان ملل و بانک جهانی برای نظارت بر هزینه و مقرون به صرفه بودن رژیم های غذایی سالم در سراسر جهان نشان می دهد.ما از HDB به عنوان یک استاندارد برای اندازه گیری کفایت توازن عرضه ملی ، منطقه ای و جهانی تقاضا ، یافتن پیشرفت قابل توجهی اما متناقض در جهت تراز نزدیکتر با دستورالعمل های غذایی ، با کمبودهای بزرگ جهانی در میوه ها ، سبزیجات و حبوبات ، آجیل و دانه ها استفاده می کنیم.نابرابری های زیادی بین مناطق در استفاده از غذاهای منبع حیوانی.پیش بینی ها نشان می دهد که سرمایه گذاری های اضافی در عرضه محصولات کشاورزی به طرز متوسطی باعث پیشرفت در کفایت می شود که در آن بیشترین کمبودها وجود دارد و نیاز به سرمایه گذاری های مکمل برای افزایش قدرت خرید و تقاضا برای گروه های غذایی کم مصرف به ویژه در کشورهای کم درآمد را نشان می دهد.