ترجمه فارسی مقاله بهبود حفظ و سرکوب ویروس HIV: یک کارآزمایی آزمایشی تصادفی خوشه‌ای آموزش مصاحبه انگیزشی مشاور غیرمتخصص در آفریقای جنوبی

چکیده

We piloted a Motivational Interviewing (MI) training program for lay counsellors in South Africa (SA) to assess its impact on retention and viral suppression among newly diagnosed individuals living with HIV (PLHIV) at 12 months post-diagnosis. We randomized eight primary healthcare clinics (PHC) in Johannesburg to either the intervention clinics (n=4) where all lay counsellors were supported for 12 months before the PLHIV enrolment or the standard of care (n=4 clinics). Overall, 548 adults (≥ 18 years) PLHIV were recruited after HIV diagnosis from March 2020 to August 2021 (n=291 intervention, n=257 control). We conducted Poisson regression modelling to assess the intervention effect on patient attendance status (out of care – being ≥28 days late for the last appointment) and viral suppression (<50 copies/ml) at 12 months, reporting risk ratios (RR) with 95% confidence intervals (CIs). Of the 548 eligible participants enrolled, 56.3% were ≥28 days late (52.9% intervention vs 60.9% controls, RR 0.9, 95% CI: 0.7-1.0). Retention at 12 months positively correlated with baseline counselor MI skill levels (Cultivating change talk, RR 1.6, 95%CI: 1.1-2.5; Softening sustain talk, RR 1.5, 95%CI: 0.8-2.9; Empathy, RR 1.4, 95%CI: 1.0-1.8; Partnership RR 1.5, 95%CI: 1.2-1.9). Among those retained at 12 months, 65.3% of intervention participants were virally suppressed compared to 49.3% controls (RR 1.3, 95%CI: 1.0-1.7). Compared to control participants, the intervention group reported more positive counseling experiences, fewer concerns about HIV disclosure (RR 0.8 for high vs low-medium concerns, 95% CI: 0.7–1.0) and ART (RR 0.8, 95% CI: 0.7–1.0), and were more likely to express high confidence to take treatment in public (47.4% vs 28.8%, RR 1.4, 95% CI: 1.0–1.8) after counselling.

چکیده به فارسی (ترجمه ماشینی)

ما یک برنامه آموزشی مصاحبه انگیزشی (MI) را برای مشاوران غیر روحانی در آفریقای جنوبی (SA) برای ارزیابی تأثیر آن بر احتباس و سرکوب ویروسی در افراد تازه تشخیص داده شده مبتلا به HIV (PLHIV) در 12 ماه پس از تشخیص ارزیابی کردیم.ما هشت کلینیک مراقبت های بهداشتی اولیه (PHC) را در ژوهانسبورگ به کلینیک های مداخله (4 نفر) که در آن همه مشاوران غیر روحانی به مدت 12 ماه قبل از ثبت نام PLHIV یا استاندارد مراقبت (N = 4 کلینیک) پشتیبانی می شدند ، تصادفی کردیم.به طور کلی ، 548 بزرگسال (18 سال پوند) PLHIV پس از تشخیص HIV از مارس 2020 تا آگوست 2021 استخدام شدند (مداخله 291 نفر ، کنترل 257 نفر).ما مدل سازی رگرسیون پواسون را برای ارزیابی تأثیر مداخله در وضعیت حضور در بیمار (خارج از مراقبت – 28 روز دیر برای آخرین قرار ملاقات) و سرکوب ویروسی (<50 نسخه در میلی لیتر) در 12 ماه انجام دادیم و نسبت های خطر (RR) را با گزارش گزارش می دهیم.فاصله اطمینان 95 ٪ (CIS).از 548 شرکت کننده واجد شرایط ثبت نام شده ، 56.3 ٪ 28 روز با تأخیر (52.9 ٪ مداخله در مقابل 60.9 ٪ کنترل ، RR 0.9 ، 95 ٪ CI: 0.7-1.0).احتباس در 12 ماه با سطح مهارت مشاور اصلی MI ارتباط مثبت دارد (پرورش گفتگوی تغییر ، RR 1.6 ، 95 ٪ CI: 1.1-2.5 ؛ نرم شدن گفتگوی پایدار ، RR 1.5 ، 95 ٪ CI: 0.8-2.9 ؛ همدلی ، RR 1.4 ، 95 ٪CI: 1.0-1.8 ؛در میان کسانی که در 12 ماه حفظ شده اند ، 3 /65 ٪ از شرکت کنندگان در مداخله در مقایسه با کنترل 49.3 ٪ سرکوب شدند (RR 1.3 ، 95 ٪ CI: 1.0-1.7).در مقایسه با شرکت کنندگان در کنترل ، گروه مداخله تجربیات مشاوره مثبت تری ، نگرانی های کمتری در مورد افشای HIV (RR 0.8 برای نگرانی های متوسط ​​در مقابل متوسط ​​، 95 ٪ CI: 0.7-1.0) و ART (RR 0.8 ، 95 ٪ CI: 0.7-گزارش داد.1.0) ، و احتمالاً پس از مشاوره ، اعتماد به نفس بالایی را برای معالجه در ملاء عام (47.4 ٪ در مقابل 28.8 ٪ ، RR 1.4 ، 95 ٪ CI: 1.0-1.8) ابراز می کردند. [sc name="papertranslation"][/sc]