ترجمه فارسی مقاله پروتکل خواب و بیداری فوق‌العاده کوتاه درون آزمودنی‌ها برای توصیف تغییرات شبانه روزی در عملکرد شبکیه

چکیده

Prior studies suggest that visual functions undergo time-of-day variations. Under naturalistic entrainment, diurnal changes in physiology may be driven by circadian and/or homeostatic processes, and repeated measurements at different times of day are thus not suitable to draw unambiguous conclusions about circadian effects on visual function. In this study, we disentangle circadian and homeostatic effects on variations of retinal function. We examine the earliest stages of image-forming (temporal contrast sensitivity of the postreceptoral channels) and non-image forming visual functions (pupillary light response) by employing a short forced-desynchrony multiple-naps protocol lasting 40 hours. Participants (n=12, 50% female) will stay in a controlled time-isolating environment under dim light conditions and adhere to an ultra-short sleep-wake cycle, alternating between 2h30m of wake time in dim light and 1h15m hour of sleep in no light. During eleven intervals of wakefulness, participants will undergo psychophysical and pupillometric assessments with silent-substitution stimuli. We hypothesize that the sensitivity of retinal mechanisms undergoes circadian variations. This hypothesis will be investigated by separately determining psychophysical contrast thresholds to parafoveal silent-substitution stimuli targeting the postreceptoral pathways (isoluminant red-green, L − M; isoluminant blue-yellow, S; luminance, L+M+S). We will furthermore measure the pupillary light response to peripheral stimuli (annulus 10°–30°) in comparison to the response to stimuli isolating or including melanopsin stimulation. All stimuli will be delivered at constant retinal irradiance using a Maxwellian view system or artificially restricting pupil size. Additionally, we will quantify and report effects of our test stimuli on the circadian system by comparing the dim-light melatonin onset (DLMO) timing during two supplementary evening sessions, comparing dim-light conditions to such with experimental light exposure. Our work informs the fundamental biological mechanisms underlying the influence of light on the human circadian system. Based on our findings, current models about the sensitivity of the circadian system may need to be modified in order to account for the bidirectional influence of circadian function and photoreception.

چکیده به فارسی (ترجمه ماشینی)

مطالعات قبلی نشان می دهد که عملکردهای بصری تحت تغییرات روزه قرار می گیرند.تحت تأثیر طبیعت گرایانه ، تغییرات روزانه در فیزیولوژی ممکن است توسط فرآیندهای شبانه روزی و/یا هوموستاتیک هدایت شود و اندازه گیری های مکرر در ساعات مختلف روز مناسب برای نتیجه گیری های ناشایست در مورد اثرات شبانه روزی بر عملکرد بصری مناسب نیست.در این مطالعه ، ما اثرات شبانه روزی و هموستاتیک را بر تغییرات عملکرد شبکیه جدا می کنیم.ما با استفاده از یک پروتکل چند ضلعی اجباری که 40 ساعت به طول انجامید ، اولین مراحل شکل دهی تصویر (حساسیت کنتراست زمانی از کانال های پس از گیرنده) و شکل گیری عملکردهای بصری (پاسخ نوری شفیرک) را بررسی می کنیم.شرکت کنندگان (12 نفر = 12 ، 50 ٪ زن) در یک محیط کنترل شده زمان کنترل شده در شرایط کم نور باقی می مانند و به یک چرخه خواب فوق العاده کوتاه و بیدار می چسبند ، متناوب بین 2h30 متر از زمان بیداری در کم نور و 1H15 متر ساعت خواب دربدون نوردر یازده فواصل بیداری ، شرکت کنندگان تحت ارزیابی های روانشناختی و شاگردی با محرکهای تعویض خاموش قرار می گیرند.ما فرض می کنیم که حساسیت مکانیسم های شبکیه تحت تغییرات شبانه روزی قرار می گیرد.این فرضیه با تعیین جداگانه آستانه کنتراست روانگردان به محرکهای جانشین تعویض ساکت پارافئال که مسیرهای postreceptoral را هدف قرار می دهد (ایزولامتری قرمز-سبز ، L-M ؛ ایزولومین آبی-زرد ، S ؛ Luminance ، L+M+S) بررسی خواهد شد.علاوه بر این ، ما در مقایسه با پاسخ به محرک های جداسازی یا از جمله تحریک ملانوپسین ، پاسخ نور شفیرک به محرکهای محیطی (آنولوس 10 درجه -30 درجه) را اندازه گیری خواهیم کرد.تمام محرک ها با استفاده از یک سیستم نمای Maxwellian یا محدود کننده اندازه مردمک با تابش ثابت شبکیه تحویل داده می شوند.علاوه بر این ، ما با مقایسه زمان شروع ملاتونین کم نور (DLMO) در طی دو جلسه عصرانه تکمیلی ، اثرات محرک های آزمایش خود را بر روی سیستم شبانه روزی کمیت و گزارش خواهیم داد ، و مقایسه شرایط کم نور با چنین قرار گرفتن در معرض نور تجربی.کار ما مکانیسم های اساسی بیولوژیکی را که تحت تأثیر تأثیر نور بر سیستم شبانه روزی بشر است ، آگاه می کند.بر اساس یافته های ما ، مدل های فعلی در مورد حساسیت سیستم شبانه روزی ممکن است نیاز به اصلاح داشته باشد تا تأثیر دو طرفه عملکرد شبانه روزی و عکس گرفتن را به خود اختصاص دهد.